Thoes
Proaten of schrieven?



Ast volwassen worst, kinst nait meer op dien doeme zoegen, want din staaist veur poale. Moar úút dien doeme zoegen dat kinst gewoon doun blieven.
Luppo proat veul, roddelt groag en hai discussieert mit elkenaine over van alles en nog wat. Moar hai het gain idee wat echt belangriek is en wat nait.
Overal woar dat mensken bie mekoar binnen, proaten ze om t haardst wèl de boventoon voert. Als heur stem moar heurd wordt. Wat ze zeggen dut der nait tou. Elkenaine is aan t proaten en gainaine luustert noar d'aander. Luppo luustert ook nait noar mensen moar hai heurt ze wél.
Hai gebruukt aaltied hail veul woorden, moar zegt aigenliek hail waaineg. Mit andere woorden, hai reutelt moar wat in de ruumte. En toch bedenkt hai zoch achteròf voak dat hai t meschien wat aans zeggen most haar.
Op zo’n moment vroagt hai zoch wel ains òf of hai nait beter schrieven kin in ploats van proaten. Wèl schrift dij blift op t leste. En t fijne van schrieven is ook nog ains, dast t nog even noalezen kinst, en as t die nait aanstaait din kinst alens nog ains overdoun, moar din beter.
De gedachte let hom nait lös en hai denkt derover noa hou hai dat aanvatten mot. Zol hai journalist wezen willen veur n kraante of n tiedschrift, of meschien wel schriever van bouken? As journalist mot hai nijsfaiten verzoameln en onderzuiken en doarover publiceren in nijsmedia. Wil hai dat goud doun din het hai wel n diploma neudeg. Moar ja, om nou nog even te goan stedaaiern, dat trekt hom nait zo aan. n Schriever van verhoalen schrift wat in hom opkomt en is nait bonden aan tied. As schriever kinst ook nog es n noam veur diezulf verzinnen, n pseudoniem.
Luppo leest es wat en hai struunt wat op internet en doarbie vaalt t hom al gaauw op dat der hail wat priezen te hoalen binnen as schriever: de Libris Literatuur Prijs, de NS Publieksprijs, de Gouden Griffel, de P.C. Hooft-prijs, de AKO Literatuur Prijs en de Prijs Der Nederlandse Letteren, om moar even n poar te nuimen.
Luppo wordt der stil van en hai zugt zochzulf al in de kraante en op televisie. Elkenaine leest die, luustert noar die. En t mooie is: huifst zulf nait te luustern.


Wim Blaauw