Thoes
Jong en wolf
(Noar n foabel van Aesopus)


Jong van boer mos op bokken en schoapen ien t veld pazen. Was neudeg, omreden der was n wolf ien de buurt, haar boer heurd. As wolf op schoapen en bokken òf kwam, mos jong hail haard ‘wolf’ belken en din zol boer mit aander zeuns der op òfkommen om wolf vot te joagen. Jonkje was n beetje baang zo allain ien t veld mit baisten en meugelk n wolf en drij moal raip hai 'wolf' zunder dat t neudeg was. Wolf was naarnswoar te bekinnen. Noa n zetje raip jong veur vaaierde moal ‘wolf’, mor boer docht: t Zel wel, hai roupt mor weer wat. Dou t oavend wer kwam jong nait thoes en boer ging der op oet noar t veld doar jong mit bokken en schoapen touhollen mos. Ainege dat boer doar zaag was n wolf mit n dikke pìns. Houdje van stro van jong stak wolf nog te bek oet.

Ie mouten nooit veur niks om hulp roupen.



Woakhond
(Noar n foabel van Aesopus)


Ienbreker was op pad en kwam bie n dik hoes doar wel wat te hoalen was. Schane genog veur hom was doar n kwoaie woakhond en dat wis hai. Daif haar doarom n dikke stoet bie hom en dij wol e hond geven zodat dij hom mit rust loaten zol.
Mor hond zee tegen daif: ’t Is mien toak om te blavven as der n daif komt en dat dou k ook astoe pebaaiers hier ien hoes te kommen. Moak mor dastoe votkoms en dit zel k die aal vertèllen: Astoe der mit spullen van mien boas vandeur gings din zol dat mien schuld wezen en kiek dat is nou krekt wat k nait wil.’

Loat joe dus nait overhoalen mit kedoos om joen plicht te verzoaken. Denk aaid aan joen plicht en aan gevolgen van joen doaden.

Nane van der Molen